چراغهای بارانداز
یکی پس از دیگری
به سیاهی شب می پیوندد
و دستان من
که در بی کران مواج گیسوانت
شب را به شب گره می زنند
و لبخند کوتاه تو
که حادثه ای می سازد , قرمز
12-خرداد-1385
مساقر صندلی 27 سی
This entry was posted
on Monday, November 20th, 2006 at 2:33 am and is filed under Art, Photography, Poem.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
November 20th, 2006 at 7:31 am
agha ma kheli mokhlesim…akset ham bahale…khosh bashi.
November 21st, 2006 at 4:56 pm
mano yade file ghermez andakhti
November 22nd, 2006 at 11:42 pm
باید امشب بروم...