گر بدين سان زيست بايد پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسواسی نياويزم،
بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.
گر بدين سان زيست بايد پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود، چون کوه،
يادگاری جاودانه، بر تراز بی بقای خاک.
احمد شاملو
This entry was posted
on Friday, February 5th, 2010 at 9:33 pm and is filed under Art, Photography, Poem.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
February 7th, 2010 at 4:42 am
سلام