Lady Midnight

زمستان هنرمندان امسال انگار به پايان نمي رسد، تا  ژازه طباطبايي هنرمند پيشرو مجسمه ساز كشورمان نيز با مرگ خود روز گذشته به جمع هنرمندان فقيد زمستان سرد سال  1386 بپيوندد.

قرار بود بهمن ماه امسال براي ژازه بزرگداشتي در موزه امام علي (ع) برگزار شود اما انگار ماشين زندگي  «شاعر زباله هاي ايران» روي 77 سالگي بازماند تا شايد هنرمندي كه هميشه براي خلق آثارش از قطعات خودروهاي فرسوده استفاده مي نمود اينبار به خلق آخرين اثر زندگي اش يعني مرگ بپردازد.

ژازه نقاشي مي كرد ،شعر مي گفت و مجسمه مي ساخت  و به طور كل در آثارش هميشه سعي داشت تا با نشان دادن موضوعات سنتي به شيوه اي ‌ مدرن ، مجسمه‌ها يي را با استفاده از آلات و ادوات مستعمل ماشين‌هاي صنعتي خلق ‌كند كه هيچ كس گمان نمي برد اين زباله ها روزي نقش يك اثر هنري را ايفا كنند.

ژازه طباطبایی، نقاش و مجسمه ساز سر شناس ایرانی در ساعات اولیه بامداد امروز به‌ دليل عوارض ناشی از عفونت ريه، مشكلات قلب، كليه و دستگاه تنفسی( 20 بهمن ماه) چشم از جهان فروبست.

اين نقاش و مجسمه‌ساز 77 ساله كه از نيمه‌ آذرماه به‌دليل آسيب‌ديدگي از ناحيه‌ي لگن در بيمارستان بستری و مورد عمل جراحي قرار گرفت، پس از پايان دوره‌ي نقاهت از يك ماه پيش به آسايشگاه سالمندان فرزانگان منتقل شد، اما در پی مشكلات ناشی از بلعيدن غذا به خون‌ريزی معده دچار و از حدود 10 روز پيش به بيمارستان عيوض‌زاده و در پی آن، به بيمارستان آتيه انتقال داده شد.

آقای طباطبايی بيش از 40 جلد كتاب شامل داستان‌های فولكلور، رمان، شعر، نقدهای هنری و نمايشنامه منتشر كرد.

پايه‌گذاری و مديریت گالری هنر مدرن ايران یا گالری “هنر جديد”‌ از جمله اقدامات موثر ژازه طباطبایی در عرصه هنرهای تجسمی ایران محسوب می شود.

نقاشی ها و مجسمه های این مجسمه ساز فقید ایرانی در موزه ها و کلکسیون های شخصی مانند موزه لوور پاریس، موزه مترو پولیتن نیویورک، موزه هنرهای معاصر تهران، پریوات کلکسیون آلمان، گالری سیحون تهران، مجموعه شخصی فرح دیبا، ملکه سابق ایران، امیر عباس هویدا، نخست وزیر پیشین این کشور و برخی دیگر از دوستان وی موجودند.

نیکول فریدنی که مدت ها از بیماری رنج می برد، در حالی که مشکل سخن گفتن و شنوایی داشت، به دلیل عوارض ناشی از سرطان پروستات و عفونت ریوی، صبح روز چهارشنبه، 17 بهمن در خواب در منزل از دنیا رفت.

او در منزل خود گالری کوچکی داشت که عکس هایش را در آن نگهداری می کرد و در ماه های اخیر خبرهایی از تاسیس مدرسه عکاسی نیکول اعلام شده بود.

نیکول فریدنی اگر چه به عکاس طبیعت معروف شده است، عکس های بسیاری با موضوعات دیگر نیز داشت که از آن جمله می توان به مجموعه عکس های تهران، قم و مشهد او اشاره کرد که در آن مجموعه عکس های مختلفی از دوره های تاریخی مختلف این شهر ها و به خصوص بناهای آن شهرها داشت.

ماه منیر سلطانی همسر نیکول در گفت و گو با خبرگزاری های ایران گفته است که همسرش وصیت کرده تا درقطعه هنرمندان کرج در امام‌ زاده طاهربه‌خاک سپرده شود.

نیکول فریدنی در سال ۱۳۱۴ در شیراز به دنیا آمد و از شش سالگی با عکاسی آشنا شد.

از او کتاب هایی درباره کرمان، ماهان، گیلان، اصفهان، مجموعه‌های ایران و ... چاپ شده و مجموعه های بسیاری آماده چاپ دارد.

From BBC

I came by myself to a very crowded place;
I was looking for someone who had lines in her face.
I found her there but she was past all concern;
I asked her to hold me, I said, “Lady, unfold me,”
but she scorned me and she told me
I was dead and I could never return.

Well, I argued all night like so many have before,
saying, “Whatever you give me, I seem to need so much more.”
Then she pointed at me where I kneeled on her floor,
she said, “Don’t try to use me or slyly refuse me,
just win me or lose me,
it is this that the darkness is for.”

I cried, “Oh, Lady Midnight, I fear that you grow old,
the stars eat your body and the wind makes you cold.”
“If we cry now,” she said, “it will just be ignored.”
So I walked through the morning, sweet early morning,
I could hear my lady calling,
“You’ve won me, you’ve won me, my lord,
you’ve won me, you’ve won me, my lord,
yes, you’ve won me, you’ve won me, my lord,

ah, you’ve won me, you’ve won me, my lord,
ah, you’ve won me, you’ve won me, my lord.”

by Leonard Cohen